Ruh-i Revanım

 

Aylardan mayıs , dışarıda hafif bir YAĞMUR…Hemen penceremi açtım.Hiç kaçırır mıyım bu ilahi mutluluğu. Bahçemdeki ağaçların yapraklarına düşen her bir YAĞMUR tanesinin çıkardığı sesler adeta senfonik ve klasik müzik tadında .Dünden kalan yarım bir mumu yakıyorum ve  bana hediye ettiğin Büyük Saat’i açıyorum.Nasıl besmele ile başlanıyorsa Kur’an’a ben de Adınla başlıyorum en sevdiğin şiiri okumaya; Göğe Bakma Durağı . Tabii bu sayfada gül yapraklarının arasına koyduğum kutsal saç telin var.Öpüp kokluyorum onu da gözlerim yaşlı. Keşke her gün YAĞMUR yağsa ve o cennet kokunu getirse burnuma ben de  doyasıya içime çeksem Ruh-i Revamım.Şimdilik YAĞMUR durdu bir sonrakini bekleyeceğim hasretle.Biliyorum çok uzun sürmeyecek bu bekleyiş.Çünkü bu şehir de sever YAĞMURU…Kutsal kitabımı öpüp koklayıp ona ayırdığım özel yerine koyuyorum.Tıpkı kalbimde sana ayırdığım yer gibi onun da özel bir yeri var kitaplığımda…Hep kalbimde olacaksın…Ölene kadar hayallerimde sürdüreceğim bu birlikteliği çünki ben senin ruhunu sevmiştim, bilirsin ruhlar ölümsüzdür…