Okumak iptiladır, müptelalara selam olsun!

” Kitabı kurtarmak için parmağımı bile oynatmam.
Batacağı varsa batar. Benim kitaplarım var, evde.
Onlar batmaz, orada duruyorlar işte.
İnsanın neden ille de kitap için bir şey yapması gerektiğini anlamıyorum.
Kitaba ihtiyaç kalmazsa kitaba ihtiyaç kalmamış demektir.
Bazı insanlar kendilerini okur sayar. Sonra da “biliyor musunuz , ben doktorum”  derler,” okumaya hiç vaktim yok.” Şimdiye kadar bir alkoliğin, biliyor musunuz, ben doktorum, içmeye hiç vaktim yok dediğini duymadım.
Herhangi bir tiryakinin, aslında üç paket içerim ama şu sıra hiç vaktim yok, dediğine de şahit olmadım.
İptila nedir, ona işaret etmeye çalışıyorum.
Okumak, harfleri yan yana dizmek ve bu harflerin ağaçlar ve evler ve insanlar ve anlaşmazlıklar ve güçlükler yaratması, bunların sadece harflerden oluşabilmesi gibi bir mucize, bu coşku, insanı müptela yapar ya da yapmaz.
Ve bir müptela ihtiyacı her neyse
ona ulaşmanın yolunu her vakit bulur.
Okurlar ortadan kaldırılamaz,
olsa olsa devlet zoruyla yok edilebilirler.
E, olabilir, devlet hepsini hapseder ve bütün harflere el koyar, onlar da hiçbir şey okuyamaz hale gelirler. Bu pekala mümkün.
Bugünün yayınevlerinin jean paul dönemindekilere göre bir hayli yüksek olduğunu sanıyorum. Hayır, yayılıyor o; yani okumak. Eminim bundan.
Alkolizmin ortadan kaldırılabileceğini ancak yeminli içki düşmanları düşünebilir. Ben alkolizmden yana değilim, ona epeyce karşıyım, sadece bir iptila olduğu için adını anıyorum.
Ve dediğim gibi, eğer bir gün ortada hiç kitap kalmazsa, evimde kitaplarım var, onların hepsini bir daha okuyabilirim.
Ve hepsini bir daha okuyuncaya kadar epey yaşlanırım herhalde.”

Peter Bichsel